BEN GÜN BATIMINI SEVMEM...
Ne bakıyorsun çok mu şaşırdın. Sevmiyorum gün batımlarını. Gün batımı deyip geçenler vardı. Neydi bu gün batımı diyipte umursamadan geçip gidenler. Adına gün batımı demişlerdi sadece. Ben sevmem gün batımlarını. Bir ayrılığı simgeliyorsa, şayet hüznün başlangıcını anımsatıyorsa, kısaca sevmem ben gün batımını. Ve her günün batımında ayrılığı hatırlamaktan bıktım artık desem sana neler düşünür veya hissedersin. Aslında benim hissetiklerimi hissetmeyeceğini bile bile sana sorsam bu soruyu neler söylersin bilemem ki? Ayrılık dediğimiz yalnızca yalnızca bir öfkeydi. Sokaklarda kalan bir sevgiydi şimdi. O kadar korkuyorum ki o kadar olur. Korkuyorum ki sonum olacaksın. Ve bir karanlık gece artık teslim oldu sabaha. Aslında biliyormusun senin ayrılığından sonra ben uzun bir zaman dilimi uyuyamadım.
Gökyüzünü bulutlar sardı beni saran hüzün tufanı gibi. Ve bir sahilin kumsalları bile ağlıyordu içten içe. Ve ben bu sesi duyar gibiydim. Çünkü gün batımındaydık. Ve ben senden ayrıldıktan sonra belki de gün batımlarında nefret eder oldum. Ve hatırarmısın bilemem bana gönderdiğin ilk mektup eskidi artık. Cümlelerini ve hatta harflerini bile zor görebiliyorum artık. Ve yıldızların altında leylaklar ağlıyor ve bir de ben. Gittiğin andan beri yaşamanın ne kadar ama ne kadar zor olduğunu anladım sadece anladım. Garip bir duygunun hissettiklerini biraz olsun aldım.
Ne bakıyorsun çok mu şaşırdın. Sevmiyorum gün batımlarını. Gün batımı deyip geçenler vardı. Neydi bu gün batımı diyipte umursamadan geçip gidenler. Adına gün batımı demişlerdi sadece. Ben sevmem gün batımlarını. Bir ayrılığı simgeliyorsa, şayet hüznün başlangıcını anımsatıyorsa, kısaca sevmem ben gün batımını. Ve her günün batımında ayrılığı hatırlamaktan bıktım artık desem sana neler düşünür veya hissedersin. Aslında benim hissetiklerimi hissetmeyeceğini bile bile sana sorsam bu soruyu neler söylersin bilemem ki? Ayrılık dediğimiz yalnızca yalnızca bir öfkeydi. Sokaklarda kalan bir sevgiydi şimdi. O kadar korkuyorum ki o kadar olur. Korkuyorum ki sonum olacaksın. Ve bir karanlık gece artık teslim oldu sabaha. Aslında biliyormusun senin ayrılığından sonra ben uzun bir zaman dilimi uyuyamadım.
Gökyüzünü bulutlar sardı beni saran hüzün tufanı gibi. Ve bir sahilin kumsalları bile ağlıyordu içten içe. Ve ben bu sesi duyar gibiydim. Çünkü gün batımındaydık. Ve ben senden ayrıldıktan sonra belki de gün batımlarında nefret eder oldum. Ve hatırarmısın bilemem bana gönderdiğin ilk mektup eskidi artık. Cümlelerini ve hatta harflerini bile zor görebiliyorum artık. Ve yıldızların altında leylaklar ağlıyor ve bir de ben. Gittiğin andan beri yaşamanın ne kadar ama ne kadar zor olduğunu anladım sadece anladım. Garip bir duygunun hissettiklerini biraz olsun aldım.
hayirdir canim