mrb. arkadaşlar uzun zamandır hikaye yazmıyorduk..daha önce amacından saptığı için yarım kalmış hikayemize tekrar başlayalım ,lütfen seviyeli bir şekilde yazalım...
kurallarımızı tekrar hatırlatmak istiyorum;
bi kişi arka arkaya 2 mesaj atamasın,en az 2 cümle kuralım
bir hikaye btmeden başka bir hikaye başlatmayalım
bi hikayeyi 15 mesajdan önce bitirmeyelim
hikayeyi başlatan kişi bitirsin ..
Saat sabahın 7:30 u olmuştu... saatlerdir uykusuzdum, gözlerim yanıyordu cayır cayır..
yada benim gibi.. istanbul bana.. gidişime ağlıyordu..
bende şimşekler çakabilsem hayatıma
fersiz ışıkları söndürüp
yüreğimdeki yarada demir bi ok gibi gidip gelen acıları
lacivert bi karanlığa gömebilsem..
sonra yine en parlak yıldız benim olsa
benim ..güneşim olsa....
elimdeki bavul da ne
en değerli eşyalarım vay beee
en değerlilerimi alabildim mi yanıma
o zaman niye istanbul kare kare aklımda
ben gidiyorum istanbul
martılarım , giden vapurların arkasındaki köpüklerim
sana emanet
hiç birine el sallamıcam anlamasınlar gittiğimi
işte.. geldik otogara..
geri dönüşü yok elimdeki biletlerin
otobüs...
ALışma bana,ne yapacağım beLLi oLmaz,bugün varım,yarın birden yok oLurum
Dokunma bana,kapanmamış yaraLarLa doLuyum
Sevme beni,yoğun duyguLarımda kayboLursun
Çözmeye çaLışma sakın,seninLe karışır iyice kördüğüm oLurum
Güveniyorsan kendine inandır beni aşkın varLığına,sonucunda öyLe bir aşk yaşatırımki,vazgeçemezsin,tutkun oLurum ..
YıkabiLirsen duvarLarımı,sakin bırakma beni,tüm tutkuLarım ve gücümün arkasında
haLa minik bir çocuğum,büyütemezsen kayboLurum TAKLITLERIMDEN SAKININ
ve işte otobüsteyim.
ve gidiyorum...Istanbulu geride bırakıp gidiyorum.yeni umutlara, yeni hayellere, yeni insanlara, ve yep yeni bir hayata gidiyorum..
Istanbulu bana hatırlatmıycak bir hayata gidiyorum.
evet gidiyorum, ama istanbulu unutabilecekmiyim yada istanbulda ki hatıralarımı unutabilicekmiyim.benim peşimi bırakabilicekmi anılar,mesafeler unutmama yardımcı olacak mı?
insanlara kolay gibi geliyor unutmakkk unutmak kolay mıdır kiii yaşamadığın yeri birini ölümüne sevdiğin yeri biranda bırakıp gitmekkk??? her şeye rağmen gitmek isityorum çünkü burda kaldıkçaaa içimde.....
içimde.. yangınlar sönmüyor.Çünkü biliyorum hiç bir şehir insanın içine Istanbul gibi işlemiyor..Otobüsün buğulu camlarından son kez seyrederken yeditepeli şehri dalmışım birden..önünde hayaller kurduğumuz kız kulesi,ellerimizi semaya açtığımız Sultanahmet,Ayasaofya..nelerimize katlanmıştı bu şehir..Ne kavgalarımıza,ne ayrılıklarımıza şahit olmuştu..Şimdi ise geri dönüş yoktu işte..
kendime geldim birden.kitabımı açıp okumaya karar vermiştim.Yanımdaki bayanı uyandırmamak için sessizce araladım çantamı ve aylar önce bıraktığım kitabı aldım elime..O sırada elimden kaydı kitap; içinden dökülen kağıtları toplarken sararmış bir kağıt ilişti gözüme..
o sarı kağıt benim hayatımın özetiydiii çünkü beni bu şehirden gitmeme neden olan satırlar yazıyoduu orada herşeye sebeb sözler vardıııı neden giderken elime geçmişti kiii biliyorum bu da kaderin bi oyunuuu...
evet bir nevi burdan gitmeme sebep oldu diyebilirim....bu kağıt elime hiç geçmeseydi bunları yaşamayacaktım bunla olmayacaktı..onun bana verdiği ilk aşk mektubuydu hayatımda aldığım en güzel mektuptu..zaten herşey ondan sonra başlamıştı..
işte o sarı kağıtta "........
Biliyorum ki bu mektubu aldığında şaşırdın , açtığında şaşırdın ve okuduğunda daha da bir şaşıracaksın.
Okuyacağın satırlar en temiz duygularımın , yağmurlu bir gece de gözlerim ıslak olarak kağıda yansımasıdır.
"Bir seni sevmiş,sana tapmışım,
Seninle doğmuş,senden öncesini yok saymışım,
Gözlerine bakıp da orda yanmışım,
...Seviyorum seni..."
Bu dizelerle başlıyordu mektup...Yine yağmurlu bir gün işte,ilk tanıştığımızda olduğu gibi..Hani o güzel aşk sözcüklerini fısıldadığında olduğu gibi...
işte oradayız, rasgele daldığımız bir sokakta kolkola yürüyoruz hayallerimizle birlikte
işte, bir kış günü oturduğumuz salaş bir cafe de sıcak kahvelerimizi yudumluyoruz şen kahkahalarımız arasında..
ve birden çekip gittin
çok aradım seni izini bulmaya çalıştım ama yınmadım devam ettim seni aramaya ve en sonunda buldum....bulmadum ama.....
sen bnm değilde bir başkasının yari olmuşsun...
Evdeyım yıne sen Aklımdasın...hıc bırsey yapmak gelmıyor ıcımden bosluktayım yerde degılım hıc bırsey hıssetmıyorum...eskı gunler ah o gunler neler yaptım senın ıcın ama boylesı mı daha ıyı acaba dıye de dusunuyorum,sankı bır yapboz oynadım ve son bı kalmıstıkı tamamlamama elımden dusurdum ve yıne hersey darmadagın oldu sankı.....
... 
