Yüreğimde adını sevda koyduğumdan arta kalanları sırtlanıp bilmediğim yollara gidiyorum şimdilerde.
Uzakta ki martıların seslerini arayacak beklide benliğim ve senden arınmış şelalelerin altında ıslanacağım..
Saniyeler süren yorgunluğum saatler sürecek biliyorum...
Kalan yorgunluğuma sevdamıda katık edip solan bir yedivereni sulayacağım kahkahayla ve kaybedenden kalan ganimetlerin hayata dönüşünü şaşkınlıkla izleyeceğim...
Beklide suan yaşamak için yeni sebepler arıyorsundur kendine ve her gece başını yastığa koyduğun anda benden kalan parçaları içindeki ateşle yakıp uyuyorsundur.
Tanırım seni hemde çok iyi tanırım her zerreni her hücreni her nefesini...
Sana dair yazmak istemiyorum aslında...
Öfkeyi, eksikliği, çelişkiyi, yani sana dair ne varsa içimde yaşıyorum.
Bir zamanlar yakınım bildiğim, sevdiğim dediğim bir yabancı da kalan parçalarımı yeniden kazanıp, kendime dönmem ne kadar sürecek bilmiyorum...
Yaşadığım bu soğuk kentte, aldanışlarımın ve suskunluğumun bedelini ödemek düşüyor bana... Kendimi tamamlamaya çalışırken birçok inancımda kopup gidiyor içimden...
Yanında olmayışım seni kahredecek biliyorum. Kimsenin kimse olmadığını büyümeye niyetlendikçe ve mecburi duygularını dibe vuran her hüzün kavramını öğretisinde de başkasının olamayacağını daha iyi kavrıyorum.
Böyle yaşamak insanı öldürmekten beter eder bilirim.
Susarak her geceyi bir öncekinin üzerine kapatıyorum. Kayıp olan bir zamanın kazanılmamış bir serüveninde senin yerine sensiz olarak nefes tüketiyorum.
Hatıralar sabahları benim kadar sevemez. Ben yaşanılmamış her sabahı ezbere biliyorum.
Oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime.. vakit geldi...
Istanbul’ un nemli gecelerinde şimdi hayatı her şeye rağmen sevmeye çalışan bir ben var...
Yalnızlıklara inat; sevdama gülümsemeye çalışan bir ben...
Hayallerini, umutlarını, yarınlarını ve hatta tüm sevinçlerini kendi bedenime dolduran bir ben...
Bir ben...
Bir yokluk...
Bir...
Buralarda baştan aşağı yalnızlık var...
Şimdi emanet ediyorum başka bir bedene seni. Sen yalnızca sen gibi anılacaksın, dilimden dudağıma geçen ifadelerimde ve ben artık hiç ben olmayacağım sevdalarında..
Senin için tüm iyi dileklerim, yüreğimin en derinlerinden sesleniyor sana..
Mutlu ve güzel yaşa...
Uzakta ki martıların seslerini arayacak beklide benliğim ve senden arınmış şelalelerin altında ıslanacağım..
Saniyeler süren yorgunluğum saatler sürecek biliyorum...
Kalan yorgunluğuma sevdamıda katık edip solan bir yedivereni sulayacağım kahkahayla ve kaybedenden kalan ganimetlerin hayata dönüşünü şaşkınlıkla izleyeceğim...
Beklide suan yaşamak için yeni sebepler arıyorsundur kendine ve her gece başını yastığa koyduğun anda benden kalan parçaları içindeki ateşle yakıp uyuyorsundur.
Tanırım seni hemde çok iyi tanırım her zerreni her hücreni her nefesini...
Sana dair yazmak istemiyorum aslında...
Öfkeyi, eksikliği, çelişkiyi, yani sana dair ne varsa içimde yaşıyorum.
Bir zamanlar yakınım bildiğim, sevdiğim dediğim bir yabancı da kalan parçalarımı yeniden kazanıp, kendime dönmem ne kadar sürecek bilmiyorum...
Yaşadığım bu soğuk kentte, aldanışlarımın ve suskunluğumun bedelini ödemek düşüyor bana... Kendimi tamamlamaya çalışırken birçok inancımda kopup gidiyor içimden...
Yanında olmayışım seni kahredecek biliyorum. Kimsenin kimse olmadığını büyümeye niyetlendikçe ve mecburi duygularını dibe vuran her hüzün kavramını öğretisinde de başkasının olamayacağını daha iyi kavrıyorum.
Böyle yaşamak insanı öldürmekten beter eder bilirim.
Susarak her geceyi bir öncekinin üzerine kapatıyorum. Kayıp olan bir zamanın kazanılmamış bir serüveninde senin yerine sensiz olarak nefes tüketiyorum.
Hatıralar sabahları benim kadar sevemez. Ben yaşanılmamış her sabahı ezbere biliyorum.
Oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime.. vakit geldi...
Istanbul’ un nemli gecelerinde şimdi hayatı her şeye rağmen sevmeye çalışan bir ben var...
Yalnızlıklara inat; sevdama gülümsemeye çalışan bir ben...
Hayallerini, umutlarını, yarınlarını ve hatta tüm sevinçlerini kendi bedenime dolduran bir ben...
Bir ben...
Bir yokluk...
Bir...
Buralarda baştan aşağı yalnızlık var...
Şimdi emanet ediyorum başka bir bedene seni. Sen yalnızca sen gibi anılacaksın, dilimden dudağıma geçen ifadelerimde ve ben artık hiç ben olmayacağım sevdalarında..
Senin için tüm iyi dileklerim, yüreğimin en derinlerinden sesleniyor sana..
Mutlu ve güzel yaşa...
