Taş ve Ahşap Eserler (Ince Minare) Müzesi
Konya Ili, Selçuklu Ilçesinde, Alaaddin Tepesi'nin batisindadir. Selçuklu Sultani II. Izzeddin Keykavus devrinde vezir Sahip Ata Fahreddin Ali tarafindan, Hadis ilmi ögretilmek üzere 663 H.(1264 M.) yilinda insa ettirilmistir. Yapinin mimari Abdullah oglu Keluk'tur.
Darü-l Hadis Selçuklu devrinin avlusu kapali medreseleri grubundadir. Tek eyvanlidir. Dogusunda yer alan Taç Kapi, Selçuklu Devri tas isçiliginin en güzel örnekleri arasindadir.
Giris kemerinin iki tarafinda yer alan üçer küçük sutün ve kemer kavsarasi bitkisel ve geometrik motiflerle süslüdür.
Taç kapidan çapraz tonozlu mekâna geçilmektedir. Cepheden bakildiginda fark edilemeyen bu mekân, binanin esas eyvani için simetri teskil etmektedir. Bu mekânin yan duvarlarindaki iki adet nis mimariye estetik kazandirmistir.
Çapraz tonozlu giris bölümünden divanhaneye girilir. Ortasinda havuzu bulunan üzeri kubbeli, kare planli avlunun güney ve kuzeyinde besik tonozlu dikdörtgen planli ögrenci hücreleri bulunmaktadir. Kubbeye geçis pandatiflerle saglanmistir. Kubbe kasnaginda kûfi yazi ile "El-Mülkü-Lillah" "Ayet'ül Kursi" yazilidir. Yapi isigini, mazgal ve dikdörtgen pencereler ile kubbede yer alan fenerden saglamaktadir.
Girisin karsisinda avludan üç basamakla çikilan basik tonozlu eyvan yer almaktadir. Eyvanin iki yaninda kare planli, kubbeli birer dershane yer almaktadir.
Anitsal yapinin ön cephesi kesme tastastandir ve yan duvarlarinin dis cepheleri moloz tastan yapilmistir. Iç mekânlarda tugla hem statik, hem de dekoratif amaçli kullanilmistir.
Kuzeyinde yer alan mescitten bugün yalniz tugla örgülü mihrabi kalmistir. Yapiya adini veren minarenin kaide kismi muntazam yonu tasi kaplamalidir. Beden kismi tamamen tugla örgülüdür. Bugün mevcut gövdesi sekiz köseli olup, çesitli formda bombeler halindedir. Minare turkuvaz renginde, beyaz hamurlu tuglalarla örülmüstür. Minarenin orijinali iki serefeli iken, 1901 yilinda düsen yildirim, iki serefeden birini tahrip etmistir.
Ince Minareli Medrese XIX. yüzyilin sonuna kadar faaliyetini sürdürmüstür. 1876-1899 yillarinda tamir edildigi bilinmektedir. Cumhuriyet devrinde 1936 yilinda baslayan çesitli onarim çalismalarindan sonra, 1956 yilinda Tas ve Ahsap Eserler Müzesi olarak hizmete açilmistir.
Müzede Selçuklu ve Karamanoglu devrine ait tas ve mermer üzerine oyma teknigi ile yazilmis yapi ve tamir kitabeleri, Konya kalesine ait yüksek kabartma rölyefler, çesitli ahsap malzemeye oyma teknigi ile yapilmis geometrik ve bitkisel motiflerle bezenmis kapi ve pencere kanatlari, ahsap tavan göbegi örnekleri ve mermer üzerine islenmis mezar sahidesi ve sandukalar teshir edilmektedir.
Baskenti Konya olan Selçuklu'larin sembolü çift basli kartal ve kanatli melek figürlerinin en güzel örnekleri de bu müzede sergilenmektedir.
Konya Ili, Selçuklu Ilçesinde, Alaaddin Tepesi'nin batisindadir. Selçuklu Sultani II. Izzeddin Keykavus devrinde vezir Sahip Ata Fahreddin Ali tarafindan, Hadis ilmi ögretilmek üzere 663 H.(1264 M.) yilinda insa ettirilmistir. Yapinin mimari Abdullah oglu Keluk'tur.
Darü-l Hadis Selçuklu devrinin avlusu kapali medreseleri grubundadir. Tek eyvanlidir. Dogusunda yer alan Taç Kapi, Selçuklu Devri tas isçiliginin en güzel örnekleri arasindadir.
Giris kemerinin iki tarafinda yer alan üçer küçük sutün ve kemer kavsarasi bitkisel ve geometrik motiflerle süslüdür.
Taç kapidan çapraz tonozlu mekâna geçilmektedir. Cepheden bakildiginda fark edilemeyen bu mekân, binanin esas eyvani için simetri teskil etmektedir. Bu mekânin yan duvarlarindaki iki adet nis mimariye estetik kazandirmistir.
Çapraz tonozlu giris bölümünden divanhaneye girilir. Ortasinda havuzu bulunan üzeri kubbeli, kare planli avlunun güney ve kuzeyinde besik tonozlu dikdörtgen planli ögrenci hücreleri bulunmaktadir. Kubbeye geçis pandatiflerle saglanmistir. Kubbe kasnaginda kûfi yazi ile "El-Mülkü-Lillah" "Ayet'ül Kursi" yazilidir. Yapi isigini, mazgal ve dikdörtgen pencereler ile kubbede yer alan fenerden saglamaktadir.
Girisin karsisinda avludan üç basamakla çikilan basik tonozlu eyvan yer almaktadir. Eyvanin iki yaninda kare planli, kubbeli birer dershane yer almaktadir.
Anitsal yapinin ön cephesi kesme tastastandir ve yan duvarlarinin dis cepheleri moloz tastan yapilmistir. Iç mekânlarda tugla hem statik, hem de dekoratif amaçli kullanilmistir.
Kuzeyinde yer alan mescitten bugün yalniz tugla örgülü mihrabi kalmistir. Yapiya adini veren minarenin kaide kismi muntazam yonu tasi kaplamalidir. Beden kismi tamamen tugla örgülüdür. Bugün mevcut gövdesi sekiz köseli olup, çesitli formda bombeler halindedir. Minare turkuvaz renginde, beyaz hamurlu tuglalarla örülmüstür. Minarenin orijinali iki serefeli iken, 1901 yilinda düsen yildirim, iki serefeden birini tahrip etmistir.
Ince Minareli Medrese XIX. yüzyilin sonuna kadar faaliyetini sürdürmüstür. 1876-1899 yillarinda tamir edildigi bilinmektedir. Cumhuriyet devrinde 1936 yilinda baslayan çesitli onarim çalismalarindan sonra, 1956 yilinda Tas ve Ahsap Eserler Müzesi olarak hizmete açilmistir.
Müzede Selçuklu ve Karamanoglu devrine ait tas ve mermer üzerine oyma teknigi ile yazilmis yapi ve tamir kitabeleri, Konya kalesine ait yüksek kabartma rölyefler, çesitli ahsap malzemeye oyma teknigi ile yapilmis geometrik ve bitkisel motiflerle bezenmis kapi ve pencere kanatlari, ahsap tavan göbegi örnekleri ve mermer üzerine islenmis mezar sahidesi ve sandukalar teshir edilmektedir.
Baskenti Konya olan Selçuklu'larin sembolü çift basli kartal ve kanatli melek figürlerinin en güzel örnekleri de bu müzede sergilenmektedir.