Küçük yaşlarda kıskançlık ve rekabet şeklinde kendini gösteren kardeşler arası sorunlara ilerleyen yaşlarda ağabey kız kardeş çatışmaları da eklenir. Bu çatışma tıpkı evladının iyiliği için aşırı korumacı davranan ebeveynlerin davranışına benzer bir tutum hatasından kaynaklanır.
Ağabey kız kardeş çatışmaları en çok kız kardeşin ergenlik dönemine girdiği zamanlarda kendini gösterir. Bazı ağabeyler kardeşlerinin giysilerine, gittiği yerlere, arkadaşlarına karışırlar ve bunu da onun iyiliği için yaptıklarını düşünürler. Böylesi davranışlarının haklılığını da zaten kardeşlerini koruma içgüdüsünde bulurlar. Korumak istemek, elbette bir ilginin, iyi niyetin yansımasıdır. Ancak bunu yaparken kullanılan yöntemin de önemli olduğunu göz ardı etmemek, davranışların dozunu iyi ayarlamak gerekir. Ilişkilerde haklı olmak yetmez. Bazen insanın kullandığı yöntem o kadar yanlış olur ki haklıyken haksız duruma düşebilir.
Kardeşi korumak için illa ki onun özel hayatının içine girmek gerekmez. Ağabeyler kardeşlerinin arkadaşlarıyla tanışarak, kardeşleriyle dostça konuşmalar yaparak da onun neler yaptığı hakkında bilgi sahibi olabilirler. Kardeşin özel eşyalarını karıştırmak, takip etmek hiçbir işe yaramayacağı gibi kardeşlerin arasındaki ilişkiyi de bozar.
Anne babalar böyle durumlarda kardeşler arasında dengeyi sağlamaya özen göstermelidirler. Çocuklarının başından kötü bir tecrübe geçmemesi için onlar da kendilerini ağabeyin tavrına daha yakın görebilirler. Fakat nesnel ölçütleri elden bırakmadan her iki tarafı da dinleyerek çocukları ortada buluşturmak gerekir.
Kaldı ki çocuğa iyi-kötü, doğru-yanlış kavramlarını doğru öğretip ardından da kendisine güven duyduğunuzu ve onun sorumluluklarını yerine getireceğine inandığınızı ifade etmek hem çocuğu ürkütmez hem de baskıyla sağlanmaya çalışılan otokontrolden daha etkili bir sonuç verir.
Ağabeyler muhtemelen iyi niyetle kız kardeşlerinin hayatını yönlendirmek isteyebilir. Ancak unutmamalıdırlar ki bu hayat kardeşlerine aittir. Kardeşleri kendilerine ilişkin kararları kendileri almalı ve bunların sorumluluğunu da kendileri taşımalıdır.
Ağabey kız kardeş çatışmaları en çok kız kardeşin ergenlik dönemine girdiği zamanlarda kendini gösterir. Bazı ağabeyler kardeşlerinin giysilerine, gittiği yerlere, arkadaşlarına karışırlar ve bunu da onun iyiliği için yaptıklarını düşünürler. Böylesi davranışlarının haklılığını da zaten kardeşlerini koruma içgüdüsünde bulurlar. Korumak istemek, elbette bir ilginin, iyi niyetin yansımasıdır. Ancak bunu yaparken kullanılan yöntemin de önemli olduğunu göz ardı etmemek, davranışların dozunu iyi ayarlamak gerekir. Ilişkilerde haklı olmak yetmez. Bazen insanın kullandığı yöntem o kadar yanlış olur ki haklıyken haksız duruma düşebilir.
Kardeşi korumak için illa ki onun özel hayatının içine girmek gerekmez. Ağabeyler kardeşlerinin arkadaşlarıyla tanışarak, kardeşleriyle dostça konuşmalar yaparak da onun neler yaptığı hakkında bilgi sahibi olabilirler. Kardeşin özel eşyalarını karıştırmak, takip etmek hiçbir işe yaramayacağı gibi kardeşlerin arasındaki ilişkiyi de bozar.
Anne babalar böyle durumlarda kardeşler arasında dengeyi sağlamaya özen göstermelidirler. Çocuklarının başından kötü bir tecrübe geçmemesi için onlar da kendilerini ağabeyin tavrına daha yakın görebilirler. Fakat nesnel ölçütleri elden bırakmadan her iki tarafı da dinleyerek çocukları ortada buluşturmak gerekir.
Kaldı ki çocuğa iyi-kötü, doğru-yanlış kavramlarını doğru öğretip ardından da kendisine güven duyduğunuzu ve onun sorumluluklarını yerine getireceğine inandığınızı ifade etmek hem çocuğu ürkütmez hem de baskıyla sağlanmaya çalışılan otokontrolden daha etkili bir sonuç verir.
Ağabeyler muhtemelen iyi niyetle kız kardeşlerinin hayatını yönlendirmek isteyebilir. Ancak unutmamalıdırlar ki bu hayat kardeşlerine aittir. Kardeşleri kendilerine ilişkin kararları kendileri almalı ve bunların sorumluluğunu da kendileri taşımalıdır.
Resimler Konusmaz Derler YALAN..O Gozler neler Anlatıyor Anlayana..Anlamak isteyene..
Vazgeçersen Kaybedersin