Afedersiniz siz Baharmısınız,
Biraz hatırlatsak bizi tanırmısınız.
Biz hep sizin hayalinizle yaşardık,
Size dair şiirler yazardık.
Geceye yüzünüzü çizer,
Hangi yalnızlığa kendimizi atsak
Sizin göğsünüzde soluklanırdık
Saçlarınız alev, alev dalgalanırdı omuzunuzda.
Yağmura inat güneşi eken bizdik mahzunluğunuza
Bazen bir rüzgar gibi eser,
Bazen bir şimşek gibi çakardınız.
Sanki yüreğimize kılıç saplardınız.
Parmak uçlarınızda sevda nakışları,
Sizin gülüşünüz aydınlatırdı
Bu soğuk, bu kurak kışları.
Bakışlarınız acımasızca kara
Bizi vurup, vurup giderdiniz akşamdan sabaha.
Saçınızı düz tarardınız,
Afedersiniz nasıl tanımazsınız.
Biz hep sizin hayalinizle yaşardık,
En sevdiğiniz çiçekleri toplardık.
Bir sepet gül, biraz lale, birde sümbül
Küçük bir serçenin kanadından bile gocunurdunuz.
Karşı taraftaki o zehirli evi nasıl unutursunuz.
Kirpiklerinizde yangın izi,
Ağzınızda çocuk nefesi,
Bir odadan bir odaya koştururdunuz,
Yavrusunu koklayan ceylan misali.
Namusunuzu korur gibi koklardık sizi,
El sürmeyecek kadarda bilirdik hikmetimizi.
Afedersiniz siz Baharmısınız,
Rica etsek ortaya çıkarmısınız.
Biz hep sizin hayalinizle yaşardık,
Sizinle aynı anda güne başlardık,
Henüz mahçuptunuz size tutulduğumuzda,
Nasılda mutlu olurduk bize tutunduğunuzda.
Sonra nedense gözlerinizi başka dünyalara çevirdiniz,
Önümüze kapkara bir bulut getirdiniz.
Şımarık ve rahat bir tavrınız vardı,
Bu halinizle üstünüze ne giyseniz yakışırdı.
Hayatınızdan hiç eksik etmediniz gezmeleri,
Temiz giyimli, kirli adamlar alırdı, sizi geceleri
Biz bunu kıyamet alameti sayardık,
Içimizi sis bürürdü,
Yapraklarımız dökülür,
Sanki usul, usul dağlar yürürdü.
Uykularda yer bulamazdık
Kanlıca iskelesinde,
Elimizi başımıza koyar,
Gizli, gizli ağlardık.
Şimdi ne desek, ne söylesek size az
Unutmayın, bu devran kimseye kalmaz.
Acı nerden gelirse gelsin,
Yiğit, yiğittir yakınmaz
Kusura bakmayın epey zamanınızı aldık
Oturduk üstüne birde şiir yazdık
Bilmem artık bu cüretimize ne dersiniz
Afedersiniz ama, siz Bahar değilsiniz
Siz, o Bahar değilsiniz
Siz maalesef Bahar değilsiniz.
Biraz hatırlatsak bizi tanırmısınız.
Biz hep sizin hayalinizle yaşardık,
Size dair şiirler yazardık.
Geceye yüzünüzü çizer,
Hangi yalnızlığa kendimizi atsak
Sizin göğsünüzde soluklanırdık
Saçlarınız alev, alev dalgalanırdı omuzunuzda.
Yağmura inat güneşi eken bizdik mahzunluğunuza
Bazen bir rüzgar gibi eser,
Bazen bir şimşek gibi çakardınız.
Sanki yüreğimize kılıç saplardınız.
Parmak uçlarınızda sevda nakışları,
Sizin gülüşünüz aydınlatırdı
Bu soğuk, bu kurak kışları.
Bakışlarınız acımasızca kara
Bizi vurup, vurup giderdiniz akşamdan sabaha.
Saçınızı düz tarardınız,
Afedersiniz nasıl tanımazsınız.
Biz hep sizin hayalinizle yaşardık,
En sevdiğiniz çiçekleri toplardık.
Bir sepet gül, biraz lale, birde sümbül
Küçük bir serçenin kanadından bile gocunurdunuz.
Karşı taraftaki o zehirli evi nasıl unutursunuz.
Kirpiklerinizde yangın izi,
Ağzınızda çocuk nefesi,
Bir odadan bir odaya koştururdunuz,
Yavrusunu koklayan ceylan misali.
Namusunuzu korur gibi koklardık sizi,
El sürmeyecek kadarda bilirdik hikmetimizi.
Afedersiniz siz Baharmısınız,
Rica etsek ortaya çıkarmısınız.
Biz hep sizin hayalinizle yaşardık,
Sizinle aynı anda güne başlardık,
Henüz mahçuptunuz size tutulduğumuzda,
Nasılda mutlu olurduk bize tutunduğunuzda.
Sonra nedense gözlerinizi başka dünyalara çevirdiniz,
Önümüze kapkara bir bulut getirdiniz.
Şımarık ve rahat bir tavrınız vardı,
Bu halinizle üstünüze ne giyseniz yakışırdı.
Hayatınızdan hiç eksik etmediniz gezmeleri,
Temiz giyimli, kirli adamlar alırdı, sizi geceleri
Biz bunu kıyamet alameti sayardık,
Içimizi sis bürürdü,
Yapraklarımız dökülür,
Sanki usul, usul dağlar yürürdü.
Uykularda yer bulamazdık
Kanlıca iskelesinde,
Elimizi başımıza koyar,
Gizli, gizli ağlardık.
Şimdi ne desek, ne söylesek size az
Unutmayın, bu devran kimseye kalmaz.
Acı nerden gelirse gelsin,
Yiğit, yiğittir yakınmaz
Kusura bakmayın epey zamanınızı aldık
Oturduk üstüne birde şiir yazdık
Bilmem artık bu cüretimize ne dersiniz
Afedersiniz ama, siz Bahar değilsiniz
Siz, o Bahar değilsiniz
Siz maalesef Bahar değilsiniz.
sen hiç fark etmeden kalp kırmadın m? merak edip vicdanına sormadın mı? ne yaptım ben sana bu kadar? nihayet bende bir anadan doğmadım mı?...