Gece yagan yagmur hep ürkütürdü beni.
Yagmur degil yalnizligimdi pencereleri damla damla
yalayan. Yillarimi dolduran sensizlikti hep bir yani yarimlik, hep senden uzaktalik, ''hayattaki tek kimse''mden yoksunlu, yani kimsesizlikti bir kavusma mucizesine inanma yolunda harcanmis bir hayatin ansizin sonuna gelme ve o mucizeyi yasayamadan bir basina ölme korkusuydu, yagmur? Yyine yagmur yagiyor, yine gece dönüp geriye bakiyorum da sanki yillar degil yüzyillar geçmis aramizdan...
Aramizdan ayriliklar, ihanetler, kayboluslar, vazgeçisler, yeniden bulmalar, korkular, yalnizliklar, savrulmalar geçmis ve bu iliski ne çok biçim degistirmis...
Seni yollarca, sehirlerce uzagindan sevdim, senikelimelerce, siirlerce yakinindan sevdim seni dünya üzerinde ilk kez benim için kalemi eline alip da yazdigin mektuplarca sevdim. Seni umutsuzca, beklentisizce, hayallerce sevdim. Dürüstlük kimi zaman yalanlardan çok daha acimasizmis. Gerçegin buzdan ülkesinde yapayalniz kalan yürek, hayatta kalabilmek için yalanlari bile özleyebilirmis kimi zaman. Bana aksini ispat etmek için elinden geleni yaptigin o yillarda buzlar ülkesinde biraz olsun isinabilmek için, aslinda beni sevdigin yalanina inandirmistim ben kandimi..
Askima kapali bir kapinin önüne birakilmis yarali bir kus gibiydim. Inanacak,bir ibadet gibi yasayacak tek seyimdi senin asikn.
Karsiliksiz, güvensiz, sessizce yasanan bir ask...
Nasilda hoyrattin bana karsi.kalbinde degil miydim gerçekten?
Neydik biz söylesene?
Can yoldasin mi..?
Yol arkadasin mi..?
Dostun mu..?
Sevgilin mi..?
Hayata karismamak için tek kalkanim,tek siginagimdi askin.
Tek silahimi yitirdim ve hayata teslim oldum.
Korkuyu beklemenin telasi,korkunun kendisinden çok daha ürkütücü biliyor musun..? Iste bu yüzden sensizligin karanlik kuyusuna kendi ellerimle birakiyorum kaderimi.
Korkuyu beklemekten vaz geçiyorum, ama asla seni sevmekten degil madem varligim aci vermiyor sana,mademki ancak yoklugumda sevgimi hissedebiliyorsun,öyleyse yoklugumla kal.
Madem ki yoklugumla daha mutlusun, o halde YOKLUK BENIM BU ASK IÇIN BÜRÜNDÜGÜM SON KIMLIK OLSUN.
Yagmur degil yalnizligimdi pencereleri damla damla
yalayan. Yillarimi dolduran sensizlikti hep bir yani yarimlik, hep senden uzaktalik, ''hayattaki tek kimse''mden yoksunlu, yani kimsesizlikti bir kavusma mucizesine inanma yolunda harcanmis bir hayatin ansizin sonuna gelme ve o mucizeyi yasayamadan bir basina ölme korkusuydu, yagmur? Yyine yagmur yagiyor, yine gece dönüp geriye bakiyorum da sanki yillar degil yüzyillar geçmis aramizdan...
Aramizdan ayriliklar, ihanetler, kayboluslar, vazgeçisler, yeniden bulmalar, korkular, yalnizliklar, savrulmalar geçmis ve bu iliski ne çok biçim degistirmis...
Seni yollarca, sehirlerce uzagindan sevdim, senikelimelerce, siirlerce yakinindan sevdim seni dünya üzerinde ilk kez benim için kalemi eline alip da yazdigin mektuplarca sevdim. Seni umutsuzca, beklentisizce, hayallerce sevdim. Dürüstlük kimi zaman yalanlardan çok daha acimasizmis. Gerçegin buzdan ülkesinde yapayalniz kalan yürek, hayatta kalabilmek için yalanlari bile özleyebilirmis kimi zaman. Bana aksini ispat etmek için elinden geleni yaptigin o yillarda buzlar ülkesinde biraz olsun isinabilmek için, aslinda beni sevdigin yalanina inandirmistim ben kandimi..
Askima kapali bir kapinin önüne birakilmis yarali bir kus gibiydim. Inanacak,bir ibadet gibi yasayacak tek seyimdi senin asikn.
Karsiliksiz, güvensiz, sessizce yasanan bir ask...
Nasilda hoyrattin bana karsi.kalbinde degil miydim gerçekten?
Neydik biz söylesene?
Can yoldasin mi..?
Yol arkadasin mi..?
Dostun mu..?
Sevgilin mi..?
Hayata karismamak için tek kalkanim,tek siginagimdi askin.
Tek silahimi yitirdim ve hayata teslim oldum.
Korkuyu beklemenin telasi,korkunun kendisinden çok daha ürkütücü biliyor musun..? Iste bu yüzden sensizligin karanlik kuyusuna kendi ellerimle birakiyorum kaderimi.
Korkuyu beklemekten vaz geçiyorum, ama asla seni sevmekten degil madem varligim aci vermiyor sana,mademki ancak yoklugumda sevgimi hissedebiliyorsun,öyleyse yoklugumla kal.
Madem ki yoklugumla daha mutlusun, o halde YOKLUK BENIM BU ASK IÇIN BÜRÜNDÜGÜM SON KIMLIK OLSUN.
sen hiç fark etmeden kalp kırmadın m? merak edip vicdanına sormadın mı? ne yaptım ben sana bu kadar? nihayet bende bir anadan doğmadım mı?...