Gittin işte ne sanıyordum ki bi ömür benimle kalacağını mı ölürken bile sana ait olacağımı mı evet aslında aynen öle sanıyordum o kadar inandım ki sana..sana hayallerimize,aşkımıza yada tek taraflı olan aşkımıza.neler yaşadık seninle nelerin hayallerini kurduk hep birbirimizin olacaktık ewimiz büyük olcaktı dimi ben inandım bunların hepsine bebeğim o kadar benimsedim ki seni o kadar senin hissettim ki kendimi o yüzden şimdi dipteyim
dibe vurmak
kolay değil hemde hiç değil
ama hayatta tutunacağım tek dalımdın...beni hayata döndüren tek warlıktın benim başka hiç bişeyim yok ki
biz hep senin yanındayız üzülme diyen insanlar bile umurumda değil ki
ben seni istiyorum sadece seni we sadece sana ihtiyacım war
yalnız başarırsın diyorlar ben hiç bi zaman yalnız başaramadım hep birinin o sonsuz karanlıktan çekmesi gerekiyordu beni..
ordan beni çeken 2.kişiydin
ilk çeken gitmişti we son bi şansım wardı
o da sendin
oysa bir dakikadan bile fazla sürmedi sana aşık olmam
şimdi acını bir ömür boyu çekeceğimi bilmek ne acı
gördün mü ne kadar kolaymış beni kurtardığın karanlığa yeniden itmen..
kimsenin kurtaramayacağını senin son şansım olduğunu bile bile gitmen..
beni ilk tanıdığında nasıldım hayattan hiç bi beklentisi yada umudu kalmamış yaşayan bi ölüydüm evet aynen öyleydim
değişimlerimi fark edemedin mi?beni nasıl kurtardığını hayata döndürdüğünü yaşama sewinci dolduğumu fark edemedin mi
oysa şimdi öyle bi durumdayım ki ilk bulduğundan çok daha fazla kötüyüm
kelimeler anlatmaya yetmiyo "biz"i
yawaş yawaş yok olmaz olan bizi
çekiciliğin başımı döndürürken yaşattığın bu dram karnımı ağrıtıyo ve ben kurtulmak istiyorum
ben anlayamıyorum neden herşey bu kadar zor senin için herşey kolayken benim için neden zor!
neden hala ağlıyorum
her yerde anıların war
bu kadar kolay mıydı çekip gitmen
arkanda ne bıraktığının farkında olman hiç mi içini sızlatmıyor
yada nasıl mutlusun şuan
hiç bir umudum kalmadı artık sensiz yaşamak diye bir sey yok zaten
anılarınla kahrolmak war sadece
kimse beni kurtaramaz artık o karanlıktan we yalnızlıktan
her an ölüp ölüp diriliyorum
neden
yaşamak için bir tane bile amacım yokken neden
hersey bu kadar ucuz muydu aşk bu kadar kolay mı sence???
dibe vurmak
kolay değil hemde hiç değil
ama hayatta tutunacağım tek dalımdın...beni hayata döndüren tek warlıktın benim başka hiç bişeyim yok ki
biz hep senin yanındayız üzülme diyen insanlar bile umurumda değil ki
ben seni istiyorum sadece seni we sadece sana ihtiyacım war
yalnız başarırsın diyorlar ben hiç bi zaman yalnız başaramadım hep birinin o sonsuz karanlıktan çekmesi gerekiyordu beni..
ordan beni çeken 2.kişiydin
ilk çeken gitmişti we son bi şansım wardı
o da sendin
oysa bir dakikadan bile fazla sürmedi sana aşık olmam
şimdi acını bir ömür boyu çekeceğimi bilmek ne acı
gördün mü ne kadar kolaymış beni kurtardığın karanlığa yeniden itmen..
kimsenin kurtaramayacağını senin son şansım olduğunu bile bile gitmen..
beni ilk tanıdığında nasıldım hayattan hiç bi beklentisi yada umudu kalmamış yaşayan bi ölüydüm evet aynen öyleydim
değişimlerimi fark edemedin mi?beni nasıl kurtardığını hayata döndürdüğünü yaşama sewinci dolduğumu fark edemedin mi
oysa şimdi öyle bi durumdayım ki ilk bulduğundan çok daha fazla kötüyüm
kelimeler anlatmaya yetmiyo "biz"i
yawaş yawaş yok olmaz olan bizi
çekiciliğin başımı döndürürken yaşattığın bu dram karnımı ağrıtıyo ve ben kurtulmak istiyorum
ben anlayamıyorum neden herşey bu kadar zor senin için herşey kolayken benim için neden zor!
neden hala ağlıyorum
her yerde anıların war
bu kadar kolay mıydı çekip gitmen
arkanda ne bıraktığının farkında olman hiç mi içini sızlatmıyor
yada nasıl mutlusun şuan
hiç bir umudum kalmadı artık sensiz yaşamak diye bir sey yok zaten
anılarınla kahrolmak war sadece
kimse beni kurtaramaz artık o karanlıktan we yalnızlıktan
her an ölüp ölüp diriliyorum
neden
yaşamak için bir tane bile amacım yokken neden
hersey bu kadar ucuz muydu aşk bu kadar kolay mı sence???