Dudağımda yarım
Kalan söylenmemiş
Son sözümdür.
Baki olsa da ayrılık
Aşk her daim
Ölümsüzdür
Çok şey vardı söyleyeceğim söyleyemediğim. Hep susturdum içimde tuttum tutmaman gereken sözcükleri. Söylemeliydim bütün susturduklarım içimde kalmamalıydı sana dair olanlar. Bir söz var dilimde şimdi biz bir daha buluşma sakta, görüşeme sekte kavuşma sakta aşkın bende ölümsüz. Sonsuzluğum oldun olmasan da dokumasam da bilmesem de nerdesin kimlesin bildiğim ebedisin bende.
Hatırla sevgili
O eski günleri
Çocuklar gibi
Hatırlasan bazen yaşadıklarımızı. Yüzüne bir tebessüm otursa gamzelerin çıksa ortaya. Aklına düştüğümde ne de güzel şeyler yaşabildik desen. Özlesen beni. Tekrar kavuşmak istesen imkânsızda olsa. Imkansızda olsa bir kez istesen beni görmeyi. Hatıralarımıza hep sahip çıksan içinde saklasan onları bir yerlerde. Unutmasan silmesen.
Efkâr kitabedir aşka
Demde okunur
Yalan dünya
Dört mevsimde
Bir bahar olur
Bir boşluk var şimdi içimde. Kapanmayan bir hesap, kapatamadığım aşk yarasi. Bu efkâr ne dindi ne dinecek gibi. Hiç gitmiyor içimdeki sızın. Unut yalan dünya boş ver ama olmuyor boş vermişliklere vuramıyorum kendimi şimdi. Bir gün benimde baharım gelecek içimde bir şeyler yeşerecek. Içimde sen çiçek açacaksın.
Varsın eller
Gönül yarası
Kapanır sansın
Kabuğun altında
Sevgili
Sen kanayansın
Kulağımın içinde uğuldayan yüzlerce kelime var. Yüzlerce tanıdık yüz bunlar geçer deyip deyişleri yüzüme öyle vurdum duymaz bakışları var. Unutulur demek hep dilde kolay yaşamayan bilemez bunları. Sen unutmak istedikçe unutuşum bile seni hatırlatıyor. Unutacağım deyişin bile onun bir çağrışımıdır içinde. Hep aynı sokağa, aynı ağaca, aynı denize bakarken söylesinler şimdi unutulur mu? Unutulmaz sadece yaralar kabuk bağlar üstü örtülür yaşanmışlıkların. Hatırlanmak istenmez ayrılıklar bir gün gelir yara bir yerden kanar. Gözün uzaklara dalar içinden yaşadıkların geçer ve sen hiç unutmamışsındır. Sadece perdelerini çekmişsindir.
Ömrümüzün
Son demidir
Dönülmeyen
Vakit ne de
Senle olsun istemiştim bütün güzelliklerim senle yaşansın. Senden ayrı bir şey yaşamayayım senle yaşlanayım. Senle bitsin bir ömür benim için. Bunlar bir hayal olarak kaldı şimdi ne sen nede senli hayallerimden eserler var. Dönülmeyen bir yola girdin dönülmeyecek bir yola gittim şimdi ne sen de ben başka yerlerdeyiz. Ayrı kişilerdeyiz ve vakit bizim için artık çok geç.
Hatırla sevgili
O eski günleri
Çocuklar gibi
Bazen hatırlasan diyorum. Gözlerim gelse gözlerinin önüne. Çocukluğuma vursan bazı şeyleri. Saçlarımı okşayışın hayal etsen. Buğulansa gözlerin birkaç damla yaş düşse. Hiç unutmamış olsan beni hep hatırlasan hep sahip çıksan içinde bir yerlerde.
Kalan söylenmemiş
Son sözümdür.
Baki olsa da ayrılık
Aşk her daim
Ölümsüzdür
Çok şey vardı söyleyeceğim söyleyemediğim. Hep susturdum içimde tuttum tutmaman gereken sözcükleri. Söylemeliydim bütün susturduklarım içimde kalmamalıydı sana dair olanlar. Bir söz var dilimde şimdi biz bir daha buluşma sakta, görüşeme sekte kavuşma sakta aşkın bende ölümsüz. Sonsuzluğum oldun olmasan da dokumasam da bilmesem de nerdesin kimlesin bildiğim ebedisin bende.
Hatırla sevgili
O eski günleri
Çocuklar gibi
Hatırlasan bazen yaşadıklarımızı. Yüzüne bir tebessüm otursa gamzelerin çıksa ortaya. Aklına düştüğümde ne de güzel şeyler yaşabildik desen. Özlesen beni. Tekrar kavuşmak istesen imkânsızda olsa. Imkansızda olsa bir kez istesen beni görmeyi. Hatıralarımıza hep sahip çıksan içinde saklasan onları bir yerlerde. Unutmasan silmesen.
Efkâr kitabedir aşka
Demde okunur
Yalan dünya
Dört mevsimde
Bir bahar olur
Bir boşluk var şimdi içimde. Kapanmayan bir hesap, kapatamadığım aşk yarasi. Bu efkâr ne dindi ne dinecek gibi. Hiç gitmiyor içimdeki sızın. Unut yalan dünya boş ver ama olmuyor boş vermişliklere vuramıyorum kendimi şimdi. Bir gün benimde baharım gelecek içimde bir şeyler yeşerecek. Içimde sen çiçek açacaksın.
Varsın eller
Gönül yarası
Kapanır sansın
Kabuğun altında
Sevgili
Sen kanayansın
Kulağımın içinde uğuldayan yüzlerce kelime var. Yüzlerce tanıdık yüz bunlar geçer deyip deyişleri yüzüme öyle vurdum duymaz bakışları var. Unutulur demek hep dilde kolay yaşamayan bilemez bunları. Sen unutmak istedikçe unutuşum bile seni hatırlatıyor. Unutacağım deyişin bile onun bir çağrışımıdır içinde. Hep aynı sokağa, aynı ağaca, aynı denize bakarken söylesinler şimdi unutulur mu? Unutulmaz sadece yaralar kabuk bağlar üstü örtülür yaşanmışlıkların. Hatırlanmak istenmez ayrılıklar bir gün gelir yara bir yerden kanar. Gözün uzaklara dalar içinden yaşadıkların geçer ve sen hiç unutmamışsındır. Sadece perdelerini çekmişsindir.
Ömrümüzün
Son demidir
Dönülmeyen
Vakit ne de
Senle olsun istemiştim bütün güzelliklerim senle yaşansın. Senden ayrı bir şey yaşamayayım senle yaşlanayım. Senle bitsin bir ömür benim için. Bunlar bir hayal olarak kaldı şimdi ne sen nede senli hayallerimden eserler var. Dönülmeyen bir yola girdin dönülmeyecek bir yola gittim şimdi ne sen de ben başka yerlerdeyiz. Ayrı kişilerdeyiz ve vakit bizim için artık çok geç.
Hatırla sevgili
O eski günleri
Çocuklar gibi
Bazen hatırlasan diyorum. Gözlerim gelse gözlerinin önüne. Çocukluğuma vursan bazı şeyleri. Saçlarımı okşayışın hayal etsen. Buğulansa gözlerin birkaç damla yaş düşse. Hiç unutmamış olsan beni hep hatırlasan hep sahip çıksan içinde bir yerlerde.