Çanakkalede yasanmıs

Zamandan bu zamana hangi ozelliklerini kaybetti ve ısrarla
kaybettirilmeye
> devam ediyor da bu hale geldi bu millet dusunmek gerek...
>
> Kocadere köyünde büyük bi sargı yeri kuruluyor. Kimi Urfalı , kimi
> Bosnalı , Kimi Adıyamanlı , Kimi Gürünlü, Kimi Halepli çok sayıda
> yaralı
>
> getiriliyor...
>
> Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça
ağırdır.Zor
> nefes alıp vermektedir.Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek
için
> komutanının elbisesine yapışır.Nefes alıp
> vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür
> dudaklarından. "Ölme ihtimalim çok fazla... Ben bir pusula
> yazdım...Arkadaşıma ulaştırın..."
>
> Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur:
>
> "Ben...Ben köylüm Lapseki'li Ibrahim Onbaşından 1 Mecit borç
> aldıydım...Kendisini göremedim.Belki ölürüm.Ölürsem söyleyin hakkını
helal
> etsin"
>
> "Sen merak
> etme evladım" der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle
> okşar.
>
> Ve az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözüde "söyleyin
> hakkını helal etsin" olur...
>
> Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor.
Bunlardan
> çoğu daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin
üzerinden
> çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor. Işte yine bir künye ve
> yine
> bir pusula.Komutan göz yaşlarını silmeye daha fırsat
bulamamıştır.Pusulayı
> açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne
> kapatır,
> ne titremesine nede göz yaşlarına engel olamaz...
>
>
>>PUSULADAKI NOT:
>
>
> "Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil'e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi
> beni
> göremedi.Biraz sonra taarruza kalkacağız.Belki ben
> dönemem.Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim."