Naziat Suresi
Mekke döneminde inmiştir. 46 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki "en-Nâziât" kelimesinden almıştır. Nâziât burada, "ruhları çekip alan melekler" demektir. Sûrede başlıca, tevhit, peygamberlik, öldükten sonra dirilme ve hesap konu edilmektedir.
Bismillâhir Rahmânir Rahîm
1. Andolsun, o daldırıp çıkaranlara,
2. usulcacık çekenlere,
3. yüzüp yüzüp gidenlere.
4. yarışıp geçenlere,
5. ve bir iş çevirenlere ki,
6. o gün sarsıntı sarsacak.
7. Onu ikincisi izleyecek.
8. O gün yürekler oynar kaygıdan.
9. Gözler kalkmaz saygıdan.
10. Diyorlar ki: "Biz gerçekten eski halimize döndürülecek miyiz?
11. Ya, ufalanmış kemikler olduktan sonra ha?"
12. Dediler ki: "Öyleyse o zararlı bir dönüş!"
13. Fakat o zorlu bir kumandadır,
14. bir de bakarsın uyanmışlar, hepsi meydanda.
15. Sana o Musa'nın haberi geldi ya?
16. Hani Rabbi ona o mukaddes vadi Tuva'da seslenmişti:
17. Haydi git Firavun'a, çünkü o pek azıttı.
18. De ki: "Ister misin temizlenesin?
19. Sana Rabbini tan itayım da ona saygı duyasın?"
20. Vardı ona, o büyük mucizeyi gösterdi.
21. Fakat o, yalan dedi ve isyan etti.
22. Sonra koşarak ters yöne gitti.
23. Derken toplayıp bağırdı!
24. "Benim en büyük Rabbinizi" dedi.
25. Allah da onu tuttu, sonuna ve önüne (ahirette ve dünyada) ibret olmak üzere bir cezaya çarptırdı.
26. Şüphesiz ki, bunda saygı duyacaklar için bir ibret vardır.
27. Siz mi yaratılışça daha çetinsiniz, yoksa gökyüzü mü? Onu O "Allah" bina etti.
28. Boyuna yükseklik verdi, nizamına koydu.
29. Gecesini kararttı, kuşluğunu çıkardı.
30. Ondan sonra da yeryüzünü döşedi.
31. Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.
32. Ve dağlarını oturttu.
33. Sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için.
34. Fakat o en büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman,
35. O, insanın neye koştuğunu anlayacağı gün,
36. gören kimseler için cehennem hortlatıldığı zaman,
37. artık her kim azgınlık etmiş,
38. dünya hayatını tercih etmişse,
39. muhakkak onun varacağı yer cehennemdir.
40. Her kim de Rabbinin makamından korkmuş, nefsini kötü arzulardan engellemişse,
41. muhakkak cennettir onun varacağı.
42. Sana o saatten (kıyameti) soruyorlar "Ne zama demir atması?" diye,
43. Nerde senden onu anlatması (sen nerede, onu anlatmak nerede)?!
44. Rabbine aittir onunla ilgili bütün bilgi.
45. Sen, ancak O'ndan korkacakların bir uyarıcısısın!
46. Onlar, onu (kıyameti) görecekleri gün, sanki bir akşam veya bir kuşluğundan başka durmamışa dönecekler.
Mekke döneminde inmiştir. 46 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki "en-Nâziât" kelimesinden almıştır. Nâziât burada, "ruhları çekip alan melekler" demektir. Sûrede başlıca, tevhit, peygamberlik, öldükten sonra dirilme ve hesap konu edilmektedir.
Bismillâhir Rahmânir Rahîm
1. Andolsun, o daldırıp çıkaranlara,
2. usulcacık çekenlere,
3. yüzüp yüzüp gidenlere.
4. yarışıp geçenlere,
5. ve bir iş çevirenlere ki,
6. o gün sarsıntı sarsacak.
7. Onu ikincisi izleyecek.
8. O gün yürekler oynar kaygıdan.
9. Gözler kalkmaz saygıdan.
10. Diyorlar ki: "Biz gerçekten eski halimize döndürülecek miyiz?
11. Ya, ufalanmış kemikler olduktan sonra ha?"
12. Dediler ki: "Öyleyse o zararlı bir dönüş!"
13. Fakat o zorlu bir kumandadır,
14. bir de bakarsın uyanmışlar, hepsi meydanda.
15. Sana o Musa'nın haberi geldi ya?
16. Hani Rabbi ona o mukaddes vadi Tuva'da seslenmişti:
17. Haydi git Firavun'a, çünkü o pek azıttı.
18. De ki: "Ister misin temizlenesin?
19. Sana Rabbini tan itayım da ona saygı duyasın?"
20. Vardı ona, o büyük mucizeyi gösterdi.
21. Fakat o, yalan dedi ve isyan etti.
22. Sonra koşarak ters yöne gitti.
23. Derken toplayıp bağırdı!
24. "Benim en büyük Rabbinizi" dedi.
25. Allah da onu tuttu, sonuna ve önüne (ahirette ve dünyada) ibret olmak üzere bir cezaya çarptırdı.
26. Şüphesiz ki, bunda saygı duyacaklar için bir ibret vardır.
27. Siz mi yaratılışça daha çetinsiniz, yoksa gökyüzü mü? Onu O "Allah" bina etti.
28. Boyuna yükseklik verdi, nizamına koydu.
29. Gecesini kararttı, kuşluğunu çıkardı.
30. Ondan sonra da yeryüzünü döşedi.
31. Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.
32. Ve dağlarını oturttu.
33. Sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için.
34. Fakat o en büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman,
35. O, insanın neye koştuğunu anlayacağı gün,
36. gören kimseler için cehennem hortlatıldığı zaman,
37. artık her kim azgınlık etmiş,
38. dünya hayatını tercih etmişse,
39. muhakkak onun varacağı yer cehennemdir.
40. Her kim de Rabbinin makamından korkmuş, nefsini kötü arzulardan engellemişse,
41. muhakkak cennettir onun varacağı.
42. Sana o saatten (kıyameti) soruyorlar "Ne zama demir atması?" diye,
43. Nerde senden onu anlatması (sen nerede, onu anlatmak nerede)?!
44. Rabbine aittir onunla ilgili bütün bilgi.
45. Sen, ancak O'ndan korkacakların bir uyarıcısısın!
46. Onlar, onu (kıyameti) görecekleri gün, sanki bir akşam veya bir kuşluğundan başka durmamışa dönecekler.
