Hemedanlı Ebu'l Kasım bir yolculuk sırasında yolunun üzerinde cahil insanların ilah edindikleri putların toplandığı bir puthane gördü.
Merak etti izin isteyip içeri girdi. Bir kenarda durarak olup biteni seyretmeye başladı.
Ortada ateş yakılmış, üzerine içi yağ dolu bir kazan konmuştu. Ateş alevlendikçe yağ fokurduyor, coşup köpüren bir deniz gibi kaynıyordu.
Kenarda bir grup insan bekliyordu.
Içeri bir adam geldi. Gayet saygılı bir şekilde putlardan birine yaklaştı, eğildi, önünde secde etti. Putun yanındaki görevli:
-''Ey secde eden! Tanrının nesisin sen?'' dedi
Adam başını secdeden kaldırmaksızın:
-''Kuluyum'' diye cevap verdi.
-''O halde armağanını ver'' dedi görevli.
Adam puta bir hediye sunarak aynı saygı içinde geri çekildi, savrulup gitti.
Bir başkası geldi ardından. O da tazim ve aynı hürmeti gösterip secde etti.
Ona da sordular:
-''Sen secde ettiğin bu tanrının neyisin''?
O da:
-''Kulu ve kölesiyim'' dedi. Armağanlarını sunup gitti.
Iki, üç, on, yirmi derken birçok insan gelip gitti.
Sonunda zayıf, çelimsiz, ayakta durmakta dahi zorlanan biri geldi. Rengi solgun, kurumuş dudaklarıyla perişan bir halde idi.
Ona da:
-''Kimsin sen? Tanrının neyi oluyorsun?'' diye soruldu. Adam:
-''Ben bir parça deriden ibaretim'' dedi ve ekledi: ''TANRIMA AŞI?IM BEN.''
-''Öyleyse otur şuraya'' dediler.
Ateşin yanına oturttular.
Kızgın yağ kabını getirdiler, başından aşağı döktüler.
Adamın attığı çığlık içime gömülmüştü.
Başı lime lime olmuştu, bedeni eriyivermişti.
Hemen bedeninin geri kalanını yaktılar. Onlara göre bu cesedin külleri kutsal ve mübarekti ve her derdin ilacı idi.
Herkes bir parçasını alarak paylaştı.
Gördükleri karşısında hayret ve dehşete düşen Ebu'l Kasım hemen çıktı oradan. Adımlarını sıklaştırarak kaçar gibi uzaklaşıyordu oradan.
Hem yürüyor hem de:
-''Ey gönül oyunuyla ömrünü boşa geçiren! diyordu. Kafirin aşkı mecazi olduğu halde bedenini küle çevirdi. Haydi bakalım sen de Allah'ın sevgisinde böyle ol. O, bir put için canından vazgeçerken, sen alemlerin Rabbi için neler yapman gerekir, iyi düşün.''
Bir puta bu kadar asik olan zat yüce Allah'i bulsaydi, bilseydi kim bilir nasil mübarek bir veli olurdu?
Merak etti izin isteyip içeri girdi. Bir kenarda durarak olup biteni seyretmeye başladı.
Ortada ateş yakılmış, üzerine içi yağ dolu bir kazan konmuştu. Ateş alevlendikçe yağ fokurduyor, coşup köpüren bir deniz gibi kaynıyordu.
Kenarda bir grup insan bekliyordu.
Içeri bir adam geldi. Gayet saygılı bir şekilde putlardan birine yaklaştı, eğildi, önünde secde etti. Putun yanındaki görevli:
-''Ey secde eden! Tanrının nesisin sen?'' dedi
Adam başını secdeden kaldırmaksızın:
-''Kuluyum'' diye cevap verdi.
-''O halde armağanını ver'' dedi görevli.
Adam puta bir hediye sunarak aynı saygı içinde geri çekildi, savrulup gitti.
Bir başkası geldi ardından. O da tazim ve aynı hürmeti gösterip secde etti.
Ona da sordular:
-''Sen secde ettiğin bu tanrının neyisin''?
O da:
-''Kulu ve kölesiyim'' dedi. Armağanlarını sunup gitti.
Iki, üç, on, yirmi derken birçok insan gelip gitti.
Sonunda zayıf, çelimsiz, ayakta durmakta dahi zorlanan biri geldi. Rengi solgun, kurumuş dudaklarıyla perişan bir halde idi.
Ona da:
-''Kimsin sen? Tanrının neyi oluyorsun?'' diye soruldu. Adam:
-''Ben bir parça deriden ibaretim'' dedi ve ekledi: ''TANRIMA AŞI?IM BEN.''
-''Öyleyse otur şuraya'' dediler.
Ateşin yanına oturttular.
Kızgın yağ kabını getirdiler, başından aşağı döktüler.
Adamın attığı çığlık içime gömülmüştü.
Başı lime lime olmuştu, bedeni eriyivermişti.
Hemen bedeninin geri kalanını yaktılar. Onlara göre bu cesedin külleri kutsal ve mübarekti ve her derdin ilacı idi.
Herkes bir parçasını alarak paylaştı.
Gördükleri karşısında hayret ve dehşete düşen Ebu'l Kasım hemen çıktı oradan. Adımlarını sıklaştırarak kaçar gibi uzaklaşıyordu oradan.
Hem yürüyor hem de:
-''Ey gönül oyunuyla ömrünü boşa geçiren! diyordu. Kafirin aşkı mecazi olduğu halde bedenini küle çevirdi. Haydi bakalım sen de Allah'ın sevgisinde böyle ol. O, bir put için canından vazgeçerken, sen alemlerin Rabbi için neler yapman gerekir, iyi düşün.''
Bir puta bu kadar asik olan zat yüce Allah'i bulsaydi, bilseydi kim bilir nasil mübarek bir veli olurdu?