SARIMSAK TARLASI…
Genç adamın biri, dermiş babasına her gün'Benim de dostlarım var,
sendeki dost gibi'
Baba, itiraz eder,Olmaz demiş dost,
hakikisi belki bir, belki iki,
Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki...
Devam eder durur konuşma...
Aralarında baslar bir tartışma,
Karar verirler bir sınava,
Dostun hakikisini anlamaya...
Bir aksam bir koyun keserler,
Ve koyarlar çuvala.
Baba der ki oğluna,
'Hadi al bu çuvalı, simdi götür dostuna'.
çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşler de bir adamı,
Koymuşlar çuvala, dıştan bakılınca sanılmakta.
Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna, çalar kapıyı.
O dost, bakar ki bir çuval, hem de kanlı,
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,
Böylece tek tek dolaşır delikanlı,
Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.
Ne yazık ki, hepsinde de sonuç aynıdır.
Evlat geriye döner. Ama için için yıkılır...
Babasına dönerek; haklıymışsın baba ' der.
Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana.
Baba hayır Evlat 'der, benim bir dostum var bildiğim.
Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona genç adam;
adam, çuvalı sırtlar tekrar.
Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar...
Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir.
O dost, delikanlıyı alır hemen içeri.
Geçerler arka bahçeye.
Bir çukur kazarlar birlikte, çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,
üzerine de serpiştirirler toprak.
Belli olmasın diye dikerler sarımsak...
Genç adam gelir babasına;
'Baba, iste dost buymuş' diye konusunca,
Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha.
Sen yarin git O'na, çıkart bir kavga,
Atacaksın iki tokat, hiç yere; dinmeden ona, iste o zaman
anlaşılacak, dostun hakikisi.
Sonra gel olanları anlat bana...
Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,
Babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!
Der ki tokadı yiyen DOST;
'Git de söyle babana, biz satmayız sarımsak tarlasını bir iki
tokada'!
HAYATINIZDA, HAYATIMIZDA SARIMSAK TARLASINI SATMAYACAK, DOSTLAR
BULMANIZ,
BULMAMIZ DILE?IYLE.
Genç adamın biri, dermiş babasına her gün'Benim de dostlarım var,
sendeki dost gibi'
Baba, itiraz eder,Olmaz demiş dost,
hakikisi belki bir, belki iki,
Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki...
Devam eder durur konuşma...
Aralarında baslar bir tartışma,
Karar verirler bir sınava,
Dostun hakikisini anlamaya...
Bir aksam bir koyun keserler,
Ve koyarlar çuvala.
Baba der ki oğluna,
'Hadi al bu çuvalı, simdi götür dostuna'.
çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşler de bir adamı,
Koymuşlar çuvala, dıştan bakılınca sanılmakta.
Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna, çalar kapıyı.
O dost, bakar ki bir çuval, hem de kanlı,
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,
Böylece tek tek dolaşır delikanlı,
Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.
Ne yazık ki, hepsinde de sonuç aynıdır.
Evlat geriye döner. Ama için için yıkılır...
Babasına dönerek; haklıymışsın baba ' der.
Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana.
Baba hayır Evlat 'der, benim bir dostum var bildiğim.
Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona genç adam;
adam, çuvalı sırtlar tekrar.
Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar...
Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir.
O dost, delikanlıyı alır hemen içeri.
Geçerler arka bahçeye.
Bir çukur kazarlar birlikte, çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,
üzerine de serpiştirirler toprak.
Belli olmasın diye dikerler sarımsak...
Genç adam gelir babasına;
'Baba, iste dost buymuş' diye konusunca,
Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha.
Sen yarin git O'na, çıkart bir kavga,
Atacaksın iki tokat, hiç yere; dinmeden ona, iste o zaman
anlaşılacak, dostun hakikisi.
Sonra gel olanları anlat bana...
Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,
Babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!
Der ki tokadı yiyen DOST;
'Git de söyle babana, biz satmayız sarımsak tarlasını bir iki
tokada'!
HAYATINIZDA, HAYATIMIZDA SARIMSAK TARLASINI SATMAYACAK, DOSTLAR
BULMANIZ,
BULMAMIZ DILE?IYLE.
