SEN GITTIN BEN BITTIM
Dün doğum günümdü kimse hatırlamadı…
Sen de hatırlamadın…
Senin doğum gününe ben şafak saymıştım oysa…
Kimse aramıyor artık…
Arasa da yalandan, oradan buradan işte…
Bıraktığın boşluğu kimse dolduramıyor…
Doldursa da yalandan havadan sudan işte…
Hep gidişin aklımda…
O bilinmeze gidişin,
O hesaplı gidişin…
Beni bir yar başında yarsız bırakıp gidişin…
Kaçışın demeye dilim varmadığı için gidişin…
Dün doğum günümdü kimse hatırlamadı…
Sen de hatırlamadın,
Senin doğum gününe şafak saymıştım oysa…
Hep elim telefonda…
Bugün arar dedim bugün arar…
Geçmiş güne hatır sayar…
Soğuk bir sesle de olsa bugün arar…
En azından bir mesaj atar…
On ikiden on ikiye yirmi dört saat bekledim,
Ararsın da uyanamam korkusuyla,
Uyumadan bekledim…
On ikiden on ikiye tam yirmi dört saat,
O güne kadar geçen süreyi düşünme bile
Aramadın ve yine
On ikiden vurdun beni…
Şimdi kim sarar açtığın bu yarayı,
Hangi merhem şifa olur,
Bu onulmaz derdime,
Hangi hekim, hangi hoca, hangi ilaç söylesene?
Yollarına çiçek mi sersem,
Kalan ömrümü yoluna mı sersem?..
Ah bu gönlüm divane, ahh bu kafam sersem…
Hocalara muska mı yaptırsam?
Üstüme başıma kurşun mu döktürsem?
Yoksa şu doğum günümde,
Kurşunlara mı gelsem, kurşunlara mı gelsem?..
Bedirhan Gökçe
15 EYLÜL 2008
