Gençler yaşadığımız çağda çok erken yaşlarda sınavlarla boğuşmaya giriyorlar. Henüz hayatlarının ilk yıllarında farkında olmadan bir yarışa girmiş oluyorlar. Kimi zamanda rekabet duygusu ile aileler çocuğun ruhsal durumunu ve kapasitesini düşünmeden sadece başarı odaklı bir hayat kurguluyorlar çocuklar için… Işte bundan sonra da sorunlar başlıyor. Memory Center Nöropsikiyatri Merkezi’nden Çocuk Ergen Psikiyatristi Dr. Serdar Alparslan konuyu haber 7 için değerlendirdi.
Artık hayat bir yarış ve bu yarışa çocuklar 3-4 yaşlarından itibaren dahil ediliyorlar. Kreşe başlayan çocuğa anne babası ve öğretmenleri daha iyi olsun diye her şeyi öğretmeye çalışıyorlar. Daha sonrada kendi başına öğrenmiş diye övünüyorlar. Daha oyun oynaması gereken yaşta diğer çocuklarla kıyaslanıp yarıştırılıyorlar. Anne-baba çocuklarına yaptığı yatırımın meyvelerini almak için baskıyı artırıyor.
Yarıştan pes edenler
Bu yarış içinde bazı gençler pes ediyor ve toplumun değer ve beklentilerini reddedip toplumun reddettiği ‘undergraund’ bir yaşam tarzına doğru gidiyor. Bu yaşamda protest bir kültür vardır. Toplum kurallarına karşıdırlar. Uyuşturucu ve özgür cinsellik topluma bir başkaldırış şekli olarak ortaya çıkar. Bu gençleri eleştirmeden önce neden bu yaşam tarzını benimsediklerini iyi düşünmek gerekir.
Başarısızlık hissi her şeyi reddetmeyi getirir
Bu gençlerde bir başarısızlık hissi vardır. Başaramayacağını hissedince toplumun ön plana çıkardığı sınav, okul başarısı gibi şeyleri reddederken diğer sosyal kuralları da bunların yanında reddeder. Yani önündeki toplumun başarı kriterlerini bir sınav gibi düşünürsek sınava girmeyi reddeder. Başarısızlığı baştan kabul eder. Kendini başarısız olsa da kabul edecek; uyuşturucu ve toplum için normal olmayan kriterleri doğal kabul eden bir alt kültüre doğru sürüklenir. Böylece artık stres azalmıştır. Gireceği bir sınav kalmamıştır. Başarı kriterleri o kültürde artık değişiktir, sınavla ölçülmez. Hatta sisteme karşı gelmek bu kültürde daha geçerlidir. O yüzden her türlü sınava karşıdırlar. Gencin sırtında büyük bir yük inmiş olur. Kendini görece daha rahat hisseder. Artık hayatında bir sınav yoktur.
Başarı okul ile sınırlı değil
Bu nedenle aileler çocuklarını başarılı görmek için yaptıkları baskıları yaparken bir kez durup çocuk tarafından da bakmalılar. Onların ne kadar dayanabileceklerini düşünmemeliler. Hayattaki başarının sadece okulla olmadığını bilmeliler. Yoksa bu baskılar yüzünden dağılıp giden birçok genç artarak toplum ve aile için problem olacaktır. Kendini köşeye sıkışmış gibi hisseden genç muhakkak bir çıkış yolu arayacaktır. Bu yolda genelde toplumun kabul etmediği bir yoldur.
Artık hayat bir yarış ve bu yarışa çocuklar 3-4 yaşlarından itibaren dahil ediliyorlar. Kreşe başlayan çocuğa anne babası ve öğretmenleri daha iyi olsun diye her şeyi öğretmeye çalışıyorlar. Daha sonrada kendi başına öğrenmiş diye övünüyorlar. Daha oyun oynaması gereken yaşta diğer çocuklarla kıyaslanıp yarıştırılıyorlar. Anne-baba çocuklarına yaptığı yatırımın meyvelerini almak için baskıyı artırıyor.
Yarıştan pes edenler
Bu yarış içinde bazı gençler pes ediyor ve toplumun değer ve beklentilerini reddedip toplumun reddettiği ‘undergraund’ bir yaşam tarzına doğru gidiyor. Bu yaşamda protest bir kültür vardır. Toplum kurallarına karşıdırlar. Uyuşturucu ve özgür cinsellik topluma bir başkaldırış şekli olarak ortaya çıkar. Bu gençleri eleştirmeden önce neden bu yaşam tarzını benimsediklerini iyi düşünmek gerekir.
Başarısızlık hissi her şeyi reddetmeyi getirir
Bu gençlerde bir başarısızlık hissi vardır. Başaramayacağını hissedince toplumun ön plana çıkardığı sınav, okul başarısı gibi şeyleri reddederken diğer sosyal kuralları da bunların yanında reddeder. Yani önündeki toplumun başarı kriterlerini bir sınav gibi düşünürsek sınava girmeyi reddeder. Başarısızlığı baştan kabul eder. Kendini başarısız olsa da kabul edecek; uyuşturucu ve toplum için normal olmayan kriterleri doğal kabul eden bir alt kültüre doğru sürüklenir. Böylece artık stres azalmıştır. Gireceği bir sınav kalmamıştır. Başarı kriterleri o kültürde artık değişiktir, sınavla ölçülmez. Hatta sisteme karşı gelmek bu kültürde daha geçerlidir. O yüzden her türlü sınava karşıdırlar. Gencin sırtında büyük bir yük inmiş olur. Kendini görece daha rahat hisseder. Artık hayatında bir sınav yoktur.
Başarı okul ile sınırlı değil
Bu nedenle aileler çocuklarını başarılı görmek için yaptıkları baskıları yaparken bir kez durup çocuk tarafından da bakmalılar. Onların ne kadar dayanabileceklerini düşünmemeliler. Hayattaki başarının sadece okulla olmadığını bilmeliler. Yoksa bu baskılar yüzünden dağılıp giden birçok genç artarak toplum ve aile için problem olacaktır. Kendini köşeye sıkışmış gibi hisseden genç muhakkak bir çıkış yolu arayacaktır. Bu yolda genelde toplumun kabul etmediği bir yoldur.