..:: Ustura yüzlü yalnızlıklarımla düşler kurdum ben sensizken...! ::.

Ben sensizken...
Üşüdüğümde ısınmak için gidişinde
Gözlerinden çaldığım ateşi
Gecelerin ayazına yaktım...

Ben sensizken...
Uykularımı bir dilenciye verdim, sadaka diye
Ve gelen her geceye günaydın dedim...

Ben sensizken...
Düşler kurdum ustura yüzü yalnızlıklarımla
Ve seni kesmesinler diye
Beynimden yaraladım kendimi, kalbim yerine...

Ben sensizken...
Elimde kalan sensizlik silahının namlusuna
Dokuz milimetre ayrılıklar sürdüm
Ardı ardına kendime sıktım...

Ben sensizken...
Doğmamış yarınlarımıza ağıtlar yaktım
Gölgelerin aydınlığından sızan loşlukta...

Ben sensizken...
Senin geçtiğin yerlere basmadım
Bıraktığın izlere basıp, seni acıtmamak için...

Ben sensizken...
Maviler biriktirdim gözyaşlarımdan
Senli günlere dair...

Ben sensizken...
Kırılgan hayallerimi cam pamuklarına sardım
Üşümesinler diye
Kül artığı ellerimle...

Ben sensizken...
Kendimleydim...
Ben
Seni sevdim…

(( Galip SINECIKLI ))

Ben sensizken...
Düşler kurdum ustura yüzü yalnızlıklarımla
Ve seni kesmesinler diye
Beynimden yaraladım kendimi, kalbim yerine...

özellkle bu paragrafı çok beğendim tşk serkan