Buz Altında Yanardağ
Yarına bir ses uzat, geleceği uyarsın
bir ağıt, bir türkü, bir marş, bir avaz...
Yarına mutlaka
bir ses: cesur ve beyaz
INSAN'ı kucaklasın.
Ninnileri annelere bırak.
Şiirler ses resmidir, sesle çizilir
hayatın özünde karılmıştır mayası, renkleri asla solmaz
yansıtır çağının gölgesini, güneşini
yansıtır devranın ölçeğini, ülkenin gerçeğini.
Şairi itişip kakılsa, hapse atılsa
derisi soyulsa, asılsa, kurşunlansa, yakılsa da
şiiri yaşar sonsuza kadar
ve dipdiri çıkar sayfalardan, binyılları aşarak.
Hallac'ı Mansur, Pir Sultan, Nesimi, Nef'i
Nazım Hikmet, Onat Kutlar, Sabahattin Ali
Zenea, Lorca, Neruda, Nielsen
Vaptsarof, Sabina, Kavakami, Milev
Chenier, Jara, Radnoti, Rileyev...
..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
O şiirler zamana kement atar
kemende basar parmak.
*
Evet hayatın özünde karılmıştır mayası
renkleri ondan solmaz
bin afetten bir mısra damıtılır sırasında
sırasında bir beyit doğar, bin kıyametten sonra
büyür ha büyür gece gündüz
yürekte o cehennem kahır
nasıl görmeze gelinir, nasıl kanıksanır
bu dağları sarsan deprem, bu gözyaşı, bu kan
bu kardeşi kardeşe kırdıran
korkunç oyun, zorlu dram
bu hıçkırık, çığlık, açlık
yıkılan dam, yakılan orman
bu ...
... ...
Bu rant, rüşvet, hortumlu servet
Vurgun, soygun, arpalık
önce nerden başlar kokmaya-balık
bu...
Nasıl görmeze gelinir, nasıl kanıksanır
dört bir yandan iştahla
toplumsal dokuyu kemiren bu tümör
yirmibirinci yüzyılda, uzay çağında
buyrun ülkemin genel görünümünden bir kaç satır.
Terör
Yargısız infaz
Fail-i meçhuller
Işkence
Kimsesizler mezarlığı
Kayıplar
Devletin seyrettiği katliam
... ... ... ...
... ... ... ...
Ve onlar
önce INSAN dediler, sonra INSAN.
Yanına-ekmek, çiçek, gerçek-çizdiler.
Aysın aydınlansın ortalık
saklanmasın karanlığa kirli işler.
Bilinsin çalma denizde kutsanan ,
yalan dolan, yağma talan bilinsin-diye
kelle koltukta gezdiler.
Ama hiçbir zaman
kalemlerinden eksik etmediler UMUDU.
Hasan Fehmi, Adem Yavuz, Hasan Tahsin
Abdi Ipekçi, Çetin Emeç, Uğur Mumcu
..... ..... ..... ..... .....
..... ..... ..... ..... .....
Onlar,
halk yaşamak, halk yaşatmak uğruna
yağmur, kar fırtınada
daha da şavkıyan çerağ
Onlar,
buz altında yanardağ.
Yarına bir ses uzat, geleceği uyarsın
bir ağıt, bir türkü, bir marş, bir avaz...
Yarına mutlaka
bir ses: cesur ve beyaz
INSAN'ı kucaklasın.
Ninnileri annelere bırak.
Şiirler ses resmidir, sesle çizilir
hayatın özünde karılmıştır mayası, renkleri asla solmaz
yansıtır çağının gölgesini, güneşini
yansıtır devranın ölçeğini, ülkenin gerçeğini.
Şairi itişip kakılsa, hapse atılsa
derisi soyulsa, asılsa, kurşunlansa, yakılsa da
şiiri yaşar sonsuza kadar
ve dipdiri çıkar sayfalardan, binyılları aşarak.
Hallac'ı Mansur, Pir Sultan, Nesimi, Nef'i
Nazım Hikmet, Onat Kutlar, Sabahattin Ali
Zenea, Lorca, Neruda, Nielsen
Vaptsarof, Sabina, Kavakami, Milev
Chenier, Jara, Radnoti, Rileyev...
..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
O şiirler zamana kement atar
kemende basar parmak.
*
Evet hayatın özünde karılmıştır mayası
renkleri ondan solmaz
bin afetten bir mısra damıtılır sırasında
sırasında bir beyit doğar, bin kıyametten sonra
büyür ha büyür gece gündüz
yürekte o cehennem kahır
nasıl görmeze gelinir, nasıl kanıksanır
bu dağları sarsan deprem, bu gözyaşı, bu kan
bu kardeşi kardeşe kırdıran
korkunç oyun, zorlu dram
bu hıçkırık, çığlık, açlık
yıkılan dam, yakılan orman
bu ...
... ...
Bu rant, rüşvet, hortumlu servet
Vurgun, soygun, arpalık
önce nerden başlar kokmaya-balık
bu...
Nasıl görmeze gelinir, nasıl kanıksanır
dört bir yandan iştahla
toplumsal dokuyu kemiren bu tümör
yirmibirinci yüzyılda, uzay çağında
buyrun ülkemin genel görünümünden bir kaç satır.
Terör
Yargısız infaz
Fail-i meçhuller
Işkence
Kimsesizler mezarlığı
Kayıplar
Devletin seyrettiği katliam
... ... ... ...
... ... ... ...
Ve onlar
önce INSAN dediler, sonra INSAN.
Yanına-ekmek, çiçek, gerçek-çizdiler.
Aysın aydınlansın ortalık
saklanmasın karanlığa kirli işler.
Bilinsin çalma denizde kutsanan ,
yalan dolan, yağma talan bilinsin-diye
kelle koltukta gezdiler.
Ama hiçbir zaman
kalemlerinden eksik etmediler UMUDU.
Hasan Fehmi, Adem Yavuz, Hasan Tahsin
Abdi Ipekçi, Çetin Emeç, Uğur Mumcu
..... ..... ..... ..... .....
..... ..... ..... ..... .....
Onlar,
halk yaşamak, halk yaşatmak uğruna
yağmur, kar fırtınada
daha da şavkıyan çerağ
Onlar,
buz altında yanardağ.